నా జీవితంలో అత్యంత ఒత్తిడికి గురైన సందర్భాలు

 


కామెంట్‌లు

కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి

ఈ బ్లాగ్ నుండి ప్రసిద్ధ పోస్ట్‌లు

ఆడాలంటే ఓడాలి

జీవితంలో మనం ఆడే ప్రతీ ఆట గెలవాలనే ఆడతాం. ఎందుకంటే ఓటమిని మనం తట్టుకోలేం. గెలిస్తేనే నిలబడతాం అని అనుకుంటాం. కానీ ఓడిపోవడానికే మనం ఆడాల్సి వస్తే... అది 2012-13 సమయం. మా కాలేజీలో కౌంటర్ స్ట్రైక్ మానియా కొనసాగుతున్న రోజులు. ట్రిపుల్ ఐటీ లో కౌంటర్ స్ట్రైక్ తోపులు అంటే మా క్లాసు టీ-4 (CSE-4 ). 2,000 పై చిలుకు స్టూడెంట్స్, 30+ క్లాసులు, 6 బ్రాంచీలు. అందరూ మా క్లాసు ముందు దిగదుడుపే. మావాళ్లపై గెలుస్తామని పందాలు వేస్కుని కూడా ఓడిపోయిన వాళ్ళు బోలెడు.  అలాంటి క్లాసులో కౌంటర్ స్ట్రైక్ చాలా లేటుగా మొదలెట్టా నేను. ఒక కారణం అడిక్ట్ అయిపోతానేమో అన్న భయం. ఇంకొకటి తలనొప్పి. అదేంటో ఏ 3D గేమ్ ఆడినా కాసేపటికి తలనొప్పి వచ్చేది. కానీ మా క్లాసు యొక్క ఫేం చూసి నాక్కూడా నేర్చుకోవాలనిపించింది. చిన్నగా మా రషు గాడి పక్కన చేరి ఆట నేర్చుకోవడం మొదలెట్టా. మొదట్లో DEVIL అనే కౌంటర్ స్ట్రైక్ పేరు పెట్టుకుని ఒక మూలన దాక్కుని కాల్చేవాడిని.  ఆట బాగా వచ్చాక, పేరు ఛత్రపతి గా మార్చుకుని ఆడేవాడిని. ఆ పేరుకి కారణం ఛత్రపతి శివాజీ లాంటి యుద్ధవిద్యలతో నేను కూడా ఆడాలి అని. ఛత్రపతి సినిమా కూడా మన ఫేవరెట్టే అనుకోండి. అంత మం...
మరింత చదవండి

చాదస్తం

"జాహ్నవి లంచ్ బాక్స్ రెడీ అయిందా?" రూంలోంచే కేక వేశాడు నివాస్.  "అవుతుందండీ" అంటూ చెమటలు తుడుచుకుంటూ గబగబా వంటింట్లో పరిగెడుతోంది జాహ్నవి.  "ఏంటమ్మా అబ్బాయి ఇప్పుడేగా లేచాడు... అప్పుడే బాక్స్ అని కేకలు వేస్తాడేంటి" తెలియక అడిగింది ఆరోజే ఊరి నుంచి వచ్చిన నివాస్ వాళ్ళ అమ్మమ్మ లక్ష్మమ్మ.  "అంతే బామ్మ, రాత్రి పని పూర్తి చేసుకుని పడుకునేసరికే ఒంటిగంట. ఇక లేచేది 8కి, ఆఫీసులో 9 కల్లా ఉండాలని పరిగెడతాడు." కూరలు సర్దుతూ చెప్పింది జాహ్నవి.  "అయ్యో... ఇదేంటే" చోద్యంగా చూసింది లక్ష్మమ్మ. ఊరులో త్వరగా పడుకుని త్వరగా లేవడం అలవాటైన లక్ష్మమ్మ, ఇదే మొదటిసారి మనవడి దగ్గరకి హైద్రాబాద్ రావడం. జాహ్నవికి ఏదో ఒంట్లో నలతగా ఉందంటే, అందరూ వేరే పనుల్లో బిజీగా ఉండేసరికి తానే ఓ పదిరోజులు ఆ దంపతులకు చేదోడు వాదోడుగా ఉందామని వచ్చింది. బస్సు దిగి వచ్చినప్పటి నుంచి జాహ్నవి పరుగులు, నివాస్ మొద్దు నిద్ర చూసి ముక్కున వేలేస్కుంది.  8.20 కల్లా బోనులోంచి సింహం వచ్చినట్టు ఒక్క ఉదుక్కున్న గబగబ నివాస్ రూంలోంచి బయటకు వచ్చి బ్యాగ్గు సర్దుకుంటున్నాడు."ఏంటి అమ్మమ్మ ప్రయాణం ఎలా ...
మరింత చదవండి

ఉప్పూ కారం

చిత్రం
ఓ చల్లటి ఆదివారం మధ్యాహ్నం 12 అవుతుండగానే, అప్పుడే పొయ్యి మీద ఉడుకుతున్న ఘుమ ఘుమలాడే చికెన్ మీద మూత తీసింది నలభై ఏళ్ల కమలమ్మ. నూనె తేలాడుతున్న ఎర్రటి చికెన్ పులుసును కలియతిప్పి, వస్తున్న కమ్మటి వాసనను పీల్చి "హ్మ్మ్ ఉడికేసింది" అంది. హాస్టల్ నుంచి సెలవలకి ఇంటికి వచ్చిన కూతురు వాణికి త్వరగా అన్నం పెట్టేద్దామని స్టవ్ ఆపేసి, కూరను దించేసింది. కూతురు పీట మీద కూర్చోగానే, కంచంలో అన్నం పెట్టేసి, కూర వడ్డించేసి... "ఇంటికాడ అయినా బాగా తినవే తల్లి. ఆ హాస్టల్ తిండి తిని బక్కగా అయిపోయావ్" అంది. చావడిలో బట్టలు ఉతుకుతున్న కమలమ్మ పెద్ద కూతురు కూడా వంత పాడుతూ "అవును బాగా సన్నపడిపోయిందిది. మూడు నెలల్లో మూడు వంతులు సన్నగా అయిపోయింది వాణి" అంది.  వేడి వేడి అన్నంలో కూర కలిపి ముద్ద నోట్లో పెట్టుకోగానే, "అబ్బా కారం" అంటూ గబ గబ నీళ్ళు తాగి అంగలార్చి కళ్ళు తుడుచుకోసాగింది. "కారమా..." అంటూ కొద్దిగా కూర చెయ్యి మీద వేసుకుని రుచి చూసింది కమలమ్మ. "బాగానే ఉంది కదే" అంటూ కూతురు వైపు ఆశ్చర్యంగా చూసింది.  "అయినా మీరు ఇంత కారం తినకూడదు అమ్మ" అంటూ కసు...
మరింత చదవండి